Witamy - my czyli uczestnicy i instruktor pracowni stolarskiej, jedynej tak naszpikowanej narzędziami i urządzeniami na terenie naszego WTZ.
To co robimy i wykonujemy podczas zajęć przygotowuje nas do samodzielnego funkcjonowania w domu i społeczeństwie, ukierunkowuje i pomaga w podjęciu decyzji dotyczącej wyboru odpowiedniego zawodu i dalszej naszej rehabilitacji zawodowej i społecznej.
Program pracowni jest ściśle dostosowany do naszych indywidualnych możliwości i predyspozycji. Wszyscy bierzemy pod uwagę to czy ktoś jest weteranem pracowni czy nowicjuszem. Ci pierwsi często lubią popisywać się swoją wiedzą, zaś ci drudzy wówczas myślą "co ja tutaj robię". Jednak instruktor bacznie się przygląda i słucha no i po chwili każdy musi wysłuchać "kazania".



Wiemy że mamy się szanować, pomagać sobie na wzajem, nie przeszkadzać jedni drugim itd. Poznajemy siebie i swoje możliwości, uczymy się samodzielnie szukać rozwiązań różnych sytuacji i problemów, samodzielnie podejmować decyzje. Czy robimy coś dobrze czy też źle to zawsze nabywamy nowych doświadczeń. Przecież od dawna wiadomo że człowiek najlepiej uczy się na błędach, a błędów nie popełnia tylko ten co nic nie robi. Dla nas stolarzy nie ma chyba wdzięczniejszego tworzywa do majsterkowania niż drewno (jest ono surowcem otrzy-mywanym ze ściętych drzew). Jego właściwości jak i szlachetny wygląd czynią z drewna materiał chętnie przez nas stosowany do wykonywania ram obrazowych, kwietników, skrzynek, przy-borników na biurka, tac, półek, różnego rodzaju oblistwowań itd. Poznajemy budowę drewna, jego właściwości, sposoby jego suszenia i przechowywania. W tym celu obserwujemy pracę w tartaku w Lidzbarku Welskim i zakładzie stolarskim w Nidzicy.



O drzewach najlepiej wiedzę zdobywać w lesie po którym często oprowadza nas dzieląc się swą wiedzą, leśniczy leśnictwa Filice Pan Krzysztof Niewidziała. Do lasu jeździmy też na grzyby, które są potem dokładnie sprawdzane przez ich wielkich znawców, po szyszki, które są materiałem do terapii. Las bywa też celem naszych wycieczek rowerowych.
Używamy również materiałów drewnopochodnych tj. sklejka, płyta pilśniowa, MDF, płyta wiórowa. Staramy się łączyć je czasami z metalem czy nawet ze szkłem. Jak wcześniej wspomnieliśmy mamy duży wybór narzędzi ręcznych. Nauczenie się posługiwania nimi i odpowiedniego zastosowania to podstawa naszej wiedzy, obróbka materiałów jest wówczas łatwiejsza.
Po takim wstępie opanowujemy zaplecze elektronarzędzi. Ten etap nabywania umiejętności jest długotrwały ale wielu z nas je posiada. Bardzo często to my wiercimy dziury w ścianach by zawiesić tablice, kwietniki lub kto sobie co zażyczy, naprawiamy krzesła, stoły, biurka, drzwi, szafy. Piękne prace plastyczne malowane na szkle, akwarelą, wyszywane haftem oraz innymi technikami oprawiamy w ramy wykonane z drewna sosnowego, lipowego, sambo i olchowego. Ramy barwimy bejcą, malujemy farbami, lakierujemy. Staramy się by całość dawała oryginalny efekt. Dużo czasy poświęcamy na wpajanie zasad bezpiecznej pracy(BHP), w ten sposób dbamy o swoje zdrowie jak i i innych.



Podczas zajęć kształcenia ustawicznego nie tylko utrwalamy umiejętność czytania, pisania i matematyki ale poruszamy tematy z innych dziedzin: przyrody, geografii, historii, wychowania komunikacyjnego, informatyki, chemii, fizyki. W ramach tych zajęć braliśmy udział w lekcjach fizyki w gimnazjum nr.1 w Działdowie, które prowadził Pan Tomporowski. Było fajnie, zwłaszcza podczas wyładowań atmosferycznych i strzelania z palców - polecamy te doświadczenia.
Drzwi naszej pracowni nigdy się nie zamykają. Zawsze ktoś czegoś potrzebuje. Zawsze jesteśmy potrzebni.